Aralık 2011
187 gönderi
sokakların karanlığı ayıkladı seni beni boşluğun...
ne acayip
Büyük Ev. Ablukaya alır.
fransiz mallarını mimleyip boykot uygulayacağınıza... →
bana yeniden şarkılar söyleten kadın.
memcimek:
Dokunmak ciddi bir iştir. Dokunmadan dokunabilirsin. Her dokunduğuna dokunamazsın. Ten tene değer ama ruh uzaktır. Ruh ruha değer ama ten tene uzaktır. Tenini bilmediğin bir ruha dokunursun, ruhunu bildiğin bir tene dokunamazsın. Dokunmak ciddi bir iştir.
bazen anlatamadıgım bişeydi bu.
“MASAL
kavrulmuş bir karıncanın sağ salim
yuvasına dönüşü şarkılarda anlatılmaz...”
– Altay Öktem
drama köprüsü hassan dardır geçilmez.
Şu Da Var
Bir de sen koynumda yatıyorsun
Güzelsin güzelliğin mutlak amenna
Kızlığın masanın üstünde
Kocana saklıyorsun
Oysa koca da ne benim kollarım var
Soy bir portakal yedir bana dilim dilim
Ben Uzunminareliyimdir doğma büyüme
Ne yapıp yapıp denizi görmek isterim
Cemal Süreya
mandalina soy bana mualla.
pek suluymuş mübarek.
bugun çok mutluyum dedim.
“tahtaya vur dedi.”
kız en güzel en hafif giysisini giymiş. oğlan...
kapkara kapılar sormuşlar onlara.
ayıp olmaz mı ?
bu işler o kadar kolay mı?
Yavaş yavaş yaklaş bana, sözlerim seni korkuttu...
Sevgilim
Sevgilim, yetimim benim, aylar nasıl geçiyor zaman hiç geçmezken kapılar kapalı, dünya buzlu cam uyuşmuş gözlerimin önünde hayat akıp gidiyor hiç kımıldamadan ikimizin yerine dinliyorum sevdiğin şarkıları siyah tişörtünü giyiyorum yatarken gömleklerini, kazaklarını, kokunu senin rüyalarını görüyorum ölür gibi uyurken gün boyu elimde kahve fincanı kapıyı açmıyorum telefonlara...
